YM, 25 jaar met niertransplantaat

BPRC - 1. YM, 25 jaar met niertransplantaat

Resusaap YM heeft 25 jaar geleden een donornier gekregen en verkeert nog steeds in goede gezondheid, zonder dat hij de laatste 24 jaar afweeronderdrukkende middelen heeft gekregen. Het succespercentage niertransplantaties bij de mens is gedurende deze periode aanzienlijk toegenomen, onder meer door de kennis die we bij deze dierexperimenten hebben opgedaan.

We kunnen alleen overleven, omdat ons lichaam een hoog ontwikkeld afweersysteem bezit, dat ons in staat stelt om vreemde organismes te herkennen en onschadelijk te maken.  Op deze manier worden virale en bacteriële infecties door beschermende immuunreacties onder controle gehouden, zonder dat we er zelf nadelige gevolgen van ondervinden.  Deze immuunreactie op alles wat “niet eigen” is heeft belangrijke consequenties voor orgaantransplantaties, omdat transplantaten ook als lichaamsvreemd gezien worden. Het ultieme doel bij orgaantransplantatie is het stoppen van de immuunaanval op het transplantaat, terwijl het ons beschermende immuunsysteem blijft functioneren; het creëren van een zogenoemde “staat van tolerantie”. Patiënten die worden gedialiseerd verliezen bloed, dat vroeger gecompenseerd werd door het geven van bloedtransfusies.  Zo’n 30 jaar geleden werd het mogelijk om de bloedproductie te stimuleren met behulp van een nieuwe drug, EPO, zodat een bloedtransfusie overbodig werd.  Helaas nam gelijkertijd het succespercentage van de niertransplantaties af, dit ondanks de toepassing van nieuwe afweeronderdrukkende middelen, zoals cyclosporine.

Het leek dat de bloedtransfusies op een of andere manier hielpen bij het overleven van het getransplanteerde orgaan, maar hoe?  Om antwoord op deze vraag te krijgen is, nu 25 jaar geleden, een resusaap genaamd YM, in een studie gebruikt om te kijken wat er gebeurt bij het geven van een bloedtransfusie voorafgaand aan een niertransplantatie, in combinatie met afweeronderdrukkende middelen, die slechts gedurende een jaar werden gegeven. YM is vandaag de dag nog steeds in leven en verkeert, nu precies 25 jaar na het ontvangen van de nieuwe nier, in goede gezondheid, zonder dat hij de laatste 24 jaar afweeronderdrukkende middelen heeft gekregen.

Onderzoek wijst uit dat een TGF-beta molecuul betrokken is bij deze succesvolle transplantatie. Ook lijkt een ander molecuul, genaamd IL-10, een rol te spelen. Lopend onderzoek moet uitwijzen hoe dit over zo’n lange periode mogelijk heeft kunnen zijn.  Het beter begrijpen van dit alles zal zeer waarschijnlijk belangrijke consequenties hebben voor toekomstige orgaantransplantaties bij de mens, met hopelijk als resultaat een verlenging van de overlevingstijd van het transplantaat.