Onderzoek naar genetische verschillen in een groep van remmende receptoren die helpen om immuunreacties in balans te brengen of te stoppen
Makaak- en baviaansoorten worden wereldwijd veel gebruikt als diermodellen voor de ontwikkeling van geneesmiddelen en vaccins tegen menselijke ziekten. Het begrijpen van de resultaten van deze studies is eenvoudiger wanneer we beschikken over gedetailleerde kennis over hun immuunsysteem. Daarom doken we in de genetica die codeert voor diverse onderdelen van hun afweersysteem, om zo beter te begrijpen hoe een afweerreactie af te remmen of juist te versterken is.
Bij het BPRC testen we onze makaken routinematig op de genen van het Major Histocompatibility Complex (MHC). Deze genen produceren moleculen die onderdelen van virussen of bacteriën aan het afweersysteem kunnen presenteren, waardoor het lichaam infecties kan herkennen en hierop kan reageren.
In ons immuunsysteem zijn er activerende receptoren aanwezig die een immuunreactie aanzetten, bijvoorbeeld wanneer het lichaam een infectie bestrijdt. Daarnaast zijn er ook receptoren die als een rem fungeren om de immuunreactie in balans te houden of te stoppen. Als deze remmende receptoren niet goed werken, kan het lichaam zichzelf gaan aanvallen, wat kan leiden tot auto-immuunziekten.
Een groep van deze activerende en remmende receptoren wordt “Leucocyte Immunoglobulin-Like Receptors” (LILR’s) genoemd. Deze receptoren kunnen een interactie aangaan met MHC-moleculen.
Interessant voor immuuntherapie
Bij de mens wordt een groep remmende LILR-receptoren onderzocht die potentieel interessant kunnen zijn in kankertherapieën. In deze studies worden antilichamen (“de soldaten” van het immuunsysteem) getest die remmende LILR’s kunnen herkennen. Het doel is om het remmende signaal te blokkeren, zodat het immuunsysteem de kanker kan aanvallen. Mogelijk kan de ontwikkeling van deze antilichamen ook van nut zijn bij de behandeling van verschillende infectieziekten (zoals hiv en tuberculose), auto-immuunziekten (zoals multiple sclerose en reumatoïde artritis) en neurodegeneratieve aandoeningen (zoals de ziekte van Alzheimer of Parkinson).
Gedetailleerde kennis over deze remmende LILR-receptoren in diermodellen zoals makaken en bavianen ontbreekt momenteel.
Variatie en overeenkomst tussen makaken, bavianen en mensen
In deze studie onderzochten we daarom de variatie van twee remmende LILR-receptoren bij makaken en bavianen en vergeleken deze met die bij de mens. We vonden soort-specifieke verschillen. Resus- en langstaartmakaken vertoonden veel variatie, terwijl Hamadryas bavianen en mensen onderling meer overeenkomsten lieten zien. Deze bevindingen helpen ons beter te begrijpen en te interpreteren hoe deze remmende receptoren de immuunreactie verfijnen, en dragen zo bij aan een betere vertaling van onderzoek van diermodellen naar de mens.
Alle details van de studie zijn te lezen in de publicatie.
