Documentaire over het onzichtbare leed van long COVID

Geplaatst op 27-1-2026 , in categorie Nieuws

Update 27 januari 2026

Afgelopen zaterdag is er in de Rijswijkse Schouwburg een aangrijpende documentaire vertoond over het leven met long COVID, gemaakt door Gouden Kalf winnaar Rolf Orthel. Voor bijna iedereen is het leven na de pandemie doorgegaan, maar deze patiënten zitten nog altijd thuis. Ze voelen zich vergeten, niet gezien en gehoord en niet begrepen. Een behandeling is nog ver weg. Herstel nog verder. Deze documentaire maakt dit onzichtbare leed zichtbaar.

Iedereen was er stil van na afloop. Bernadette Kester die het welkomstwoord deed en na de voorstelling de vraag- en antwoordsessie begeleidde kon zich voorstellen dat de aanschouwers even geen vraag konden bedenken. Daarom stelde zij eerst een paar vragen aan een drietal personen.

Vraag- en antwoordsessie

Maker van de documentaire Rolf Orthel vertelde dat hij per trein het land door is gereisd om deze mensen te filmen met hun aangrijpende verhaal. Long Covid patiënte Carla Neefs vertelde dat het sindsdien iets beter met haar gaat, al is het langzaam. En Marieke Stammes, onderzoeker bij het BPRC kon een sprankje hoop geven over het onderzoek waaruit voorzichtig wat eerste aanknopingspunten komen.

Petra Mast, verslaggever bij InRijswijk was aanwezig en schreef er een treffende column over.

Onderzoek bij het BPRC

Wij doen mee aan landelijk onderzoek naar Long COVID, samen met het PostCovid Nationaal Netwerk van ZonMW en de stichting Long COVID. Daarbij gebruiken onderzoekers apen als onderzoeksmodel.

In apen zijn niet alle klachten te meten die mensen met Long COVID ervaren, maar we kunnen wél goed en objectief volgen wat er in het lichaam gebeurt over een langere periode. Dat helpt om beter te begrijpen wat een infectie aanricht.

Het onderzoek met apen vervangt onderzoek bij patiënten niet, maar is een belangrijke aanvulling. Het grote voordeel is dat we dit onderzoek kunnen doen in een gecontroleerde omgeving. Bovendien kunnen we metingen uitvoeren vóórdat de dieren geïnfecteerd worden. Daardoor zien we zelfs kleine veranderingen die anders misschien niet opvallen.

Zo werken we nauw samen met deze netwerken en met academische ziekenhuizen om antwoord te krijgen op de grote vraag: wat gebeurt er precies in het lichaam na een infectie?

Documentaire al eerder getoond bij het BPRC

Bernadette Kester, de initiatiefneemster van deze documentaire kwam in september 2025 al naar het BPRC samen met long Covid patiënte Charlotte Nelck om ons de documentaire te laten zien. Hierover is in onderstaand nieuwsbericht meer te lezen.

Geplaatst op 22-9-2025

Voor de meesten van ons ligt de coronapandemie al ver achter ons en denken we er liever niet meer aan terug. Helaas zijn voor bijna een half miljoen mensen alleen al in Nederland de gevolgen nog dagelijks merkbaar. Door een wijde variëteit aan symptomen is het voor hen altijd een strijd de dag door te komen. Laat staan te kunnen werken of voor de kinderen te zorgen.

Gouden Kalf winnaar Rolf Orthel maakte op initiatief van Bernadette Kester een treffende documentaire over dit onderwerp. Bernadette’s zoon heeft long COVID. Omdat het leed zo onzichtbaar is wilde ze dit met een documentaire meer onder de aandacht brengen. Samen met een van de patiënten, Charlotte Nelck, die in de documentaire te zien is, bezocht ze het BPRC om ons te laten zien hoe ernstig de situatie voor deze mensen nog steeds is.

Bernadette vertelt over de documentaire

BPRC onderzoekers zijn geraakt door de documentaire

Onderzoek

Bij BPRC doen we onderzoek naar long COVID, onder andere door hersenmateriaal en hersenvloeistof van onze apen te onderzoeken die de infectie hebben doorgemaakt, of door PET-CT scans te maken van de dieren om zo door de tijd de verschijnselen te kunnen volgen. Vermoedens die steeds duidelijker worden zijn dat infectie leidt tot ontstekingen in het brein, waardoor mogelijk de neuronale functie wordt verstoord die tot neurologische klachten kunnen leiden. Ook worden andere organen en weefsels, zoals longen, hart, darm- en spierweefsel van onze studies door onderzoekers binnen en buiten het BPRC nader onderzocht.

Nog meer gemotiveerd